> A VIDA E ASSIM <

IMPOSSSSSSSIBLE!!!

แต่มันเป็นไปแล้วคับพี่น้อง ตอนนี้ข้าพเจ้าอยู่ในบราซิลเป็นอันเรียบร้อย(สองอาทิตย์แล้วสิ)

เอนทรี่นี้สำหรับการเดินทางอันหฤโหดของพวกเรา ..............

พวกเรา 23 คน เจอกันที่สุวรรณภูมิแต่เช้ามืด เนื่องจากเครื่องออก 8.25 น. เมื่อโหลดกระเป๋าเรียบร้อย บรรยากาศเริ่มอึมครึม ไม่ใช่ฝนจะตก แต่น้ำตาแตกกันมากกว่า อาช้างให้ร่ำลากันอยู่พักใหญ่ เป็นที่สังเกตของคนทั่วไปอย่างมาก เพราะตรงบริเวณนั้นคนเยอะมาก ทั้งเพื่อน พ่อแม่/ผู้ปกครอง ....ถึงเวลาต้องไปแล้วสิ ใจหายโคตรรรรร ก่อนเข้าเกทสัญญากับแม่ว่าจะรีบโทรหาทันทีที่ถึงบ้านโฮสต์ ...อีกหนึ่งปีเราจะกลับมาที่นี่อีกครั้ง...

สายการบินคาเธ่ แปซิฟิก CX 2700 Bangkok สู่ Hong Kong

อาหารเช้าบนคาเธ่ อื้มมม...* ใช้ได้เลยทีเดียว มีติ่มซำและผัดหมี่ ฮ่า.. อาหารคุ้นเคยกันอยู่ แอร์ฯเขานี่หมวยจ๋าสุด ๆ เป็นเอกลักษณ์ดี ...นั่งประมาณชั่วโมงนึงได้ ลงจอดสนามบินที่ฮ่องกงก็ประมาณเที่ยงกว่า ๆ ตามเวลาท้องถิ่น ตอนนั้นฝนกำลังตกปรอย ๆ เลย HKG ตั้งอยู่ริมทะเล บรรยากาศดี ไปโลด ...ตอนผ่านตม.ที่นี่เข้มงวดชิบ คนกำลังรีบต่อเครื่อง ตรวจซะ ค้นกระเป๋าด้วยอย่างกะที่อเมริกา

สายการบินคาเธ่ แปซิฟิก(เจ้าเก่า) CX 884 Hong Kong สู่ Los Angeles

ภาพแรกเป็นท้องฟ้ายามที่พระอาทิตย์กำลังจะตกตอนที่ผ่านญี่ปุ่น ...เจ๋งเป้ง ภาพต่อไปคือยามพระอาทิตย์กำลังขึ้นตอนที่ผ่าน Date Line มาแล้วสักพัก ห่างจากนอกชายฝั่งซานฟรานซิสโกพอสมควร

เื่มื่อเครื่องลงจอดที่ LAX เป็นที่่เรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ก็ต้องรอต่อเครื่องนานหน่อย แต่ก่อนหน้านั้นต้องผ่านตม.ก่อน มันไม่หน้ากลัวอย่างที่คิดนะู เขาไม่ได้เปิดกระเป๋าแล้วค้นทุกซอกทุกมุมซะหน่อย .....และหากจะเห็นจากภาพพวกเราทุกคนโหยหาผืนดินกันมานาน โอ้ แม่เจ้า 12 ชั่วโมงมันไม่ใช่เล่น ๆ นะ นั่งกันจนก้นแข็งกันเลยทีเดียว ตอนคนอื่นเขาหลับกัน ก็มีพวกเราตั้งวงเล่นไพ่ เล่นกันเป็นวง จริง ๆ เครื่องบินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิก อย่างนาน นี่ก็เท่ากับเราเดินทางย้อนเวลา ฮ่าๆ ..ไทม์แมชชินมีจริงนะจ้ะ ตอนนี้ได้นั่งพักกัน คุยกัน relax สุด ๆ ในชีวิตช่วงนั้นแล้ว อากาศที่ LAX เย็น ๆ ดี คิดว่าน่าจะประมาณ 20 องศาได้ เย็นเหมือนไอน้ำแข็ง ไม่ใช่เย็นเพราะลมบาดผิวเหมือนบ้านเรา

สายการบิน American Airlines AA 252 Los Angeles สู่ Miami

บินครั้งนี้หลายคนน็อค เนื่องจากนอนกันไม่หลับในไฟลท์ที่แล้ว ใช้เวลานานพอควร เพราะต้องบินข้ามทวีปจากตะวันตกไปตะวันออก กว่าจะถึง MIA ก็สี่ทุ่ม ดึกมาก สนามบินก็เงียบ ร้านค้าส่วนใหญ่ปิด หลังจากพวกเราลงจากเครื่องแล้ว ต้องเดินหาเกทสำหรับไฟลท์ต่อไป ซึ่งเป็นประสบการณ์อันล้ำค่ามากกกกก ที่นี่ตั้งเกท ไว้ในซอกหลืบ แต่ละเกทไม่ได้เรียงกันเหมือนสุวรรณภูมิ แต่มันต้องเดินหาซับซ้อนมาก เดี๋ยวขึ้นบันได เดี๋ยวลง อ้ะ ต้องขึ้นลิฟท์อีกแล้ว และพวกเราทุกคนมีแครี่-ออนหนักมาก เดินหาเกทที่นี่เหนื่อยยิ่งกว่าวิ่งหาช้างของจา พนมอีก พอเจอเกท บางคนนั่ง นอน คุยกัน เม้าท์ๆๆๆ

สายการบิน American Airlines AA 995 Miami สู่ Sao Paulo

โอ้ เซาเปาโล .......

มาถึงสนามบิน GRU ของนครเซา เปาโล แล้วรู้สึกโล่งใจมาก(เพราะยังไม่รู้ชะตากรรมต่อไป) ถึงบราซิลแล้วรึนี่ ตอนผ่านตม. โคตรนานอ่ะ เพราะคนตรวจน้อย แถวงี้ยาวยิ่งกว่าเซลล์ล้างสต็อก ไอ้เราก็แบกกันไปแครี่-ออนแต่ละคนนี่เจ็ดโลขึ้น ของเราล่อไปสิบโลรึป่าวไม่รู้นะ ออกจากตม.มาได้ เจอเจ้าหน้าที่เอเอฟเอสสักที เขาแจ้งจดหมายของแต่ละคนว่าจะเอายังไงกะชีวิตต่อไป บางคนมีโฮสต์มารับถึงที่นั่น(อิจฉา!!) บางคนที่อยู่รัฐเซาเปาโล ก็นั่งรถบัสต่อ แต่สิบกว่าคนที่โชคร้าย! ต้องนั่งเครื่องบินอีกต่อ! ซึ่งมีเรารวมอยู่ในนั้น พวกที่นั่งเครื่องแบ่งเป็นสองกลุ่มคือไปทางเหนือกับทางใต้ เราอยู่กลุ่มทางเหนือ จาก 23 เหลือ 6 คน ใจหายไปทีละนิด ๆ ... จากนั้นเราต้องนั่งบัสมาที่ CON เป็นสนามบินภายในประเทศของบราซิล....

เฮ้ออ เหนื่อยโว้ยยยย พวกเรา 6 คนมาเจอกับ นักเรียนแลกเปลี่ยนจากญี่ปุ่นและคอสาริกา รวมกันเป็น 8 คน แต่เราต้องไปกับเพื่อนอีกสองคน ส่วนที่เหลือ 6 คนไปไฟลท์เดียวกัน ใจหายเกลี้ยง เหอะๆ ชีวิตช่างน่าขำ

สายการบิน GOL Sao Paulo สู่ Goias

เมื่อพวกเราสามคนลงที่สนามบิน Goiania เป็นที่เรียบร้อย ..จะเจอหน้าโฮสต์แล้ว.. รับกระเป๋าและผ่านประตู ฮ่า... มีพ่อแม่ และพี่สาวคนโตมารับ ตอนนั้นก็เย็นมากแล้วประมาณหนึ่งทุ่มได้ เราต้องนั่งรถต่อไปถึง Jatai แต่ตอนที่เรากำลังจะออกจากสนามบินนั้นหันไปมองเพื่อน คนหนึ่งแม่มารับเรียบร้อย แต่อีกคน "เฮ้ย กุยังไม่เจอโฮสต์เลยว่ะ" โฮสต์เราเข้าไปถาม ได้ความว่าโฮสต์เพื่อนไม่รู้ว่ามันจะมาถึงวันนี้ กรรม! ทางเดียวคือต้องรับเพื่อนเราไปพักที่บ้านเราก่อน ฮา... เอาเว้ย ยังมีเพื่อน มันนอนค้างบ้านเราสองคืน ถึงนั่งรสบัสต่อไปเมืองที่มันอยู่

จบ ... สำหรับการเดินทาง

แต่นี่ยังไม่ได้"เริ่มต้น"นะ