> A VIDA E ASSIM <

เดือนแรกคือเดือนแห่งการปรับตัวและยอมรับ

ชีวิตประจำวัน :: ช่างแสนสบาย ...จนเกินไป ตื่นตั้งแต่ 6 โมงเช้า ไปถึงโรงเรียน 7 โมง เรียน 6คาบ เลิกเรียนเที่ยงกว่า ๆ กลับมาบ้านกินข้าว ส่วนใหญ่จะออกไปกินข้างนอก แล้วก็งีบแป๊บนึง ตอนบ่ายโล่ง! ว่าง! ต้องหาอะไรทำด่วน ไม่งั้นจะคิดถึงบ้าน(ซะงั้น) ดินเนอร์บางวันก็ไม่ได้กิน ไม่ใช่อดอยาก แต่ส่วนใหญ่จะกินจุกจิกเป็นมื้อเล็ก ๆ มื้อนึง แล้วก็ไม่หิวอีก แต่บางวันโคตรหิว โฮสต์เขาก็ไม่ค่อยจะกินกันหรอกไอ้ดินเนอร์เนี่ย

ณ โรงเรียน :: โรงเรียนของเราน่าอยู่ คุณครูใจดีทุกคน ... ประโยคต่อไปของเพลงยอดนิยมอมตะนิรันดร์กาล(ใคร ๆ ก็ร้องได้) คงจะตรงข้ามกับความเป็นจริงที่นี่ เหอะ ๆ เพื่อนทุกคนของอิชั้นแสบมากเจ้าค่ะ แต่ก็ตั้งใจเรียนกันทุกคน ^^ (ยกเว้นมีตรูคนเดียวเรียนไม่รู้เรื่อง!!) เราได้เข้าเรียนในปี 2 ของระดับ High School(เอกชน) ปี 2 แบ่งเป็น 2 ห้อง เราได้อยู่ห้องแรก นักเรียนเต็มห้องเลย 40 คนมั้ง เรียนหลายวิชาบรรลัย ดังนี้ ... Math1/Math2/Physics1/Physics2/Biology/Chemistry/English/Literature/Portuguese/Spanish/Poem & Quote/Social/Philosophia/Geographics/History/Art อ่า ดูแล้วปวดหัวเกินทน มีแต่เลข, ฟิสิกส์และอังกฤษที่เรียนรู้เรื่องตอนนี้ จำเริญ! ไม่รู้โรงเรียนเราจะเรียกใหญ่รึป่าวนะมีตั้งแต่ชั้นประถมยันมัธยมรวม ๆ แล้วน่าจะเกือบ 300 ได้ แต่แน่นอนเล็กกว่าโรงเรียนที่กรุงเทพอ่านะ ในเมืองเรามีโรงเรียนเยอะมาก แต่เล็ก ๆ ทั้งนั้นเลย ชีวิตการเรียนของวัยรุ่นมอปลายที่นี่เหมือนที่ไทยไม่มีผิดเพี้ยนคือ เรียนๆๆๆ (แต่ไม่เรียนบ้าคลั่งเรียนพิเศษด้วยหรอก) เพื่อสอบ เอนทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัย มีอยู่วัน อาจารย์พารุ่นพี่ปีสุดท้ายคนนึงมาที่ห้อง มาแพ่ม(เนื่องจากฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง) เพราะเขาพึ่งสอบได้ 'Electrics Engineering' ของมหาวิทยาลัยเซา เปาโล(น่าจะเป็นมหา'ลัยอันดับหนึ่งของบราซิล) พาประจานทุกห้องเลยทีเดียว กระตุ้นรุ่นน้องกันสุดฤทธิ์ ..เห็นตัวอย่างมั้ย พวกเธอเลิกขี้เกียจกันได้แล้ว!!! ... ไม่ต่างจากไทยเล้ย ใครได้โควต้าก่อนอย่างงี้โดนจับขึ้นเวที ประกาศปาว ๆ เพื่อกระตุ้นเพื่อน ๆ ที่ยัง 'ร่องแล่ง'

เรียนพิเศษ :: อ้ะ ไหนบอกไม่มี?? ...คือความจริงมันก็มี แต่พิเศษแบบที่เราเรียกว่าความสามารถพิเศษ คือเรียนพิเศษภาษากัน มีทั้ง อังกฤษ/สเปน/ฝรั่งเศส ฯลฯ ส่วนใหญ่คนที่นี่ก็เป็นกันสองภาษาขึ้นนะ เรามีเพื่อนอยู่คนเป็นทั้งอังกฤษ/สเปน/ฝรั่งเศส/อิตาเลี่ยน มันเอาเวลาที่ไหนมาเรียนว้า...และแน่นอนด้วยความสามารถขนาดนี้ เพื่อนก็นี้ก็กำลังจะได้เป็น AFSer บราซิล-สเปน เนื่องจากเธอรักสเปนมาก(เธอบอกว่าสเปนคือชีวิต -*-)

เรื่องบ้าน ๆ :: ก็เรื่องของ ที่บ้านโฮสต์น่ะแหละ ความจริงแล้วที่บ้านมีออฟฟิศเปิดเป็นโรงเรียนพิเศษสอนภาษา(ซึ่งเราพึ่งรู้เมื่อมาถึง) English/Spanish ไอ้เราก็อยากเรียนนะ แต่ขอ Portuguese ให้รอดก่อนได้มั้ย บ้านเรามีพื้นที่เยอะมาก แต่พอมี รร.กินพื้นที่เข้ามาดูแคบลงทันตา แล้วยังมีที่โล่ง ๆ ไว้ตากผ้าอีกมากมายเป็นที่ที่เราเคยสงสัยว่าจะเว้นที่ว่างไว้มาก ๆ เพื่อ?? อันนี้ยังไม่ทราบว่าเพราะเหตุใด เพราะไม่กล้าถามเขา อ่ะ มันคงเป็นคำถามไร้สาระน่าดู เพราะเห็น ๆ อยู่ว่าเอาไว้ตากผ้า!! (คือก็รู้ค่ะ แต่ทำไมต้องเยอะขนาดนี้ด้วย เราเอาพื้นที่มาทำอย่างอื่น เช่น สระว่ายน้ำไรเงี้ย ก็ได้นี่คะ ^^ หุหุ โลภ!)

กิน ๆ นอน ๆ :: ว่างด้วยเรื่องอาหาร ...ใครว่าบราซิลไม่มีข้าว!... ใช่ เรากินข้าวกัน แต่ไม่ใช่ทุกมื้อหรอก แต่มื้อไหนที่มีข้าวเราจะกินเยอะผิดปกติ 55 ส่วนมื้อไหนที่เป็นขนมปัง+แฮมหรือเนื้อ มันจะมีชีสพ่วงมาด้วยซึ่งทำให้เราจะอ้วกทุกครั้งที่กินมันเข้าไป(ถ้าไม่อร่อยจริง 55) กินกันอย่างนี้ หนึ่งเดือนผ่านไป น้ำหนักเราลดลงโลครึ่งแหละ ไม่รู้ว่าเพราะความเครียดรึป่าว อาจจะบวกกับเรากินผักเยอะด้วย ใช่ มาที่นี่กินผักเยอะมาก ตั้งใจจะกินน่ะ ไม่ใช่บังเอิญต้องกิน เพราะรู้ว่ามาแล้วน้ำหนักขึ้นชัวร์ ๆ เลยกะว่ามีโอกาสกินผักได้ ก็กินไม่ยั้ง เหอะ ๆกันน้ำหนักขึ้นมากเกินไป.... เรื่องของกินเนี่ยมันยาว เอาไว้แค่นี้ก่อน เดี๋ยวมีภาคสอง

ถนนหน้าบ้าน

(ฝนกำลังจะตก)

วันเกิดพี่ โฮสต์พาไปเลี้ยงที่ภัตตาคาร

(ก็งั้น ๆ อ่า พิซซ่า สู้อาหารไทยไม่ได้เลย)

ปล.เอนทรี่ย์หน้า Birthday Party!!!

ปล2.ขอบคุณพี่เอกที่เตือนเรื่องเล่นเน็ตเมื่อเอนทรี่ที่แล้ว มุกเล่นความจริงก็บ่อยแหละค่ะ เพราะแชทกับแม่ทางMSN+ มันว่างมาก ทุกวันนี้ต้องพยายามหาอย่างอื่นทำเพื่อนจะได้ไม่เล่นเน็ต